بی حو صله ام اری از جان خود سیرم

خط خورده مگر امشب پشیمانی تقدیرم

تب دارم و می دانم که تا صبح نه می مانم

در پیکر خود حتی ارام نمی گیرم

ای کاش که حالم را یک شب ببینی تا

باور کنی هر شب می سوزم و می میرم

این درد هایی که من دارمیراث چه موجودی است

بی شک گل خوش نگم بی نام قشنگ تو

این من .من سر گردانم دیر است زمین گیرم

دیوانه تر از من کو از عشق بپرس این را

از عشق که می بندد هر لحظه به زنجیرم

وقتی تو نمی ایی از جاده چه بنویسم

وقتی تو نمی خندی از جان خود سیرم